Noorwegen
Up Peter N - Turkije Peter - TunesiŽ Noorwegen Peter Penson Meeting 1 Meeting 2 Meeting 3 The BIGnose

 

Bukkerittet Noorwegen, zomer 2002

Lees verslag


Zo bind je bagage op je XT. Een rekje is onzin (neemt alleen maar plaats in beslag)

Toch wel groot, zo'n bootje

Inschepen

Aankomst in Oslo

Dat was te verwachten. Vooral als je zegt op de vraag "What's your journey mission": "Uuhh, don't know. Driving around somewhere. En je bent met een oude bestelauto met 2 motoren in het laadruim.

Effe stoppen op een berg

Opgetuigde KTM

Naast het politiebureau was nog plek

Pas op voor trollen

V.l.n.r.: Eelco, Hans, Leo

BBQ om 22:00 uur

Peer Gynt (in een tijd dat er nog geen allroad motoren bestonden)

River Crossing

Na 500 km rondrijden smaakt een biertje best goed.

OTC competition: Slalom, greppel rijden, wheely en uphill climbing.

Blokhutje met griezelkeuken

Pinky bestel. Het komt er wel maar niet zo snel

Dutch FŰcking Moos Team

Leo

Eelco

Peter

Hans

Woensdag 14-aug-2002:

Peter kwam vanuit Zwolle op de motor naar Goor. We vertrokken met ons tweeŽn (de 1 wat meer bepakt en bezakt dan de ander) om 07:15 vanaf de oprit van Eelco. Tegelijkertijd was Hans met z'n Pinky bestel (MB208) Leo aan het ophalen in Odiliapeel om de tocht naar Frederikshaven per bestelauto (met de DR-BIG's in het laadruim) te doen. Op het moment dat Peter en ik 50 km voor Hamburg op een parkeerplaats pauzerden en eens belden met Leo en Hans bleek dat zij nog in Groningen verbleven. Wij hadden wel 3 uur voorsprong dus! Het was gewoon een kwestie van steeds weer een ettape van zo'n 125 km doen en dan weer eens wat tanken, snacken en/of pissen. Via o.a. de aanwijzingen van de GPS van Peter knetterden we in Frederikshaven illegaal over het voetgangersgebied naar hotel Herman (Gang) Bang en waren daar om 20:15. Het hotel had best veel kamers (stuk of 60), maar er waren er slechts een stuk of 4 bezet, dus dat van tevoren reserveren was niet echt nodig geweest. Leo en Peter verschenen 1 uur later. We doorkruisden gezamenlijk de uitgestorven winkelstraat van Frederikshaven en vonden er nog een verlaten Pizzeria die ons om 22:00 een prima maaltijd serveerde.

Donderdag 15-aug-2002:

We moesten de boot van 10:00 naar Oslo hebben. Voor 09:00 moesten we inchecken en dus waren we er om 08:45. Om 09:45 mochten Peter en ik met de motoren er ook eindelijk in, terwijl Leo en Hans al een half uur op het voordek stonden te zwaaien. Slechts 1 andere motor (BMW straat-boxer) was er om met ons naar Oslo over te steken. Om 18:30 kwamen we geheel volgens schema aan in Oslo. De ruim 300 km naar de camping site bij Randsverk vergde al met al toch nog ruim 5 uur, want pas 23:45 kwamen we aan in "Jotunheimen Feriesenter" (www.itisltd.com), alwaar Vidar's vriendenclub ons nog stond op te wachten met een fles drank in de hand. Na kennismaken, een blikje bier, en laten zien van de DR-BIG's in de bestelauto, namen we ons intrek in een reeds gereedstaande blokhut op de camping.

Vrijdag 16-aug-2002:

Nu viel ons op dat we zeker niet de enige waren. Op 60 meter van onze blokhut stonden diverse tenten met allerlei allroad-motoren. Dit was ons bij aankomst dus niet opgevallen toen we lallend omstreeks 01:30 echt gingen slapen. Ook de paar blokhutten naast de onze bleken opeens bezet met deelnemers en er stonden allerlei allroad-motoren bij. Eigenlijk heb ik nog nooit zoveel allroad-motoren (variŽrend van Yamaha TT250 tot BMW GS 1150) bij elkaar gezien (zo'n 150). De DR-BIG van Hans wilde eerst (heel eng) niet starten! Maar al vrij snel bleek dit te liggen aan een los kontakt, die simpel door "automonteur"-Hans kon worden omgeleid met een draadje en een stekkertje. Gelukkig was er door Hans niet 1200 km voor niets gereisd. Om 09:00 was er een welkomstwoord, maar hiervoor hadden we geen tijd want we moesten snel vluchten voor de menigte met de populaire 96% Grus groep (www.grusbus.tk). Beetje gÍnant eigenlijk, maar we hadden het voorrecht om met deze populaire noorse allroad rijders vriendenclubje mee te mogen i.p.v. het rijden van beschikbaar gestelde roadbook-ritten. Leo had via email reeds begin dit jaar met Vidar (een DR-BIG liefhebber en testrijder) kontakt, waarbij gekscherend door Vidar is geopperd om even mee te doen aan de Buck Ride 2002, wat uitgelopen is op deze dwaze 6-daagse onderneming om even 3 dagen in Noorwegen motor te gaan rijden. We hebben er geen spijt van! Het weer was uitstekend en de groep is leuk. We waren met ongeveer 10 mensen, waarvan 1 vrouw (Gro) met een camera-helm: Vidar (BMW GS 650), Gro (Husqvarna TE610), GŲran (KTM), Harald (XRV 750), Juha (DR BIG), Eivind (XRV 750). Het tempo van rijden was ronduit stevig. We gingen een stuk harder dan we voor fatsoenlijk hielden, maar we moesten beslist de mooiste stukken van Noorwegen zien volgens Vidar. Peter hield het al snel (heel wijs) voor gezien, gezien het tempo, zijn bandenprofiel en allroad-ervaring en ging een eigen route doen. Via diverse bergpassen en een pont maakten we een rit langs de Fjorden. Op de bekende trollenweg naar boven werden we op video opgenomen, zowel met de camera-helm als vanaf boven. De rit ging verder over weer allerlei (tol) bergpassen en bospaden. Er stonden veel borden met 60 en een rode rand, maar dat betrof slechts een "indication speed", aldus onze gidsen. Dus konden we best met 100 over het gruis berg op en af. Leo en Hans hebben ervaren hoe het is om met 120 km/uur een duistere tunnel in te duiken met een zonnebril op. In de lange tunnels waren allerlei blikrijders die de borden niet begrepen, dus dat ging natuurlijk veel te langzaam: Lekker zwaar accelererend inhalen met die knetterpijpen! Na zo'n 500 km en 11 uur later komen we weer op de campingplaats terug. Nog snel voor 21:00 even inkopen doen bij een supermarkt 10 km verderop, tanken en BBQ-en om 22:00. Dan nog even de blokhut van Vidar en zijn vrienden bezoeken, waarbij we 2 flessen sterke drank (rum en whiskey) afleverden en de ruwe videobeelden bekeken. Mooi!

Zaterdag 17-aug-2002:

De sterke drank had niet volledig zijn werk gedaan om de gidsen af te remmen, want we vertrokken nog vroeger (08:30) en sneller om andere allroadrijders van de camping af te schudden. Vandaag zouden we meer in de buurt wat onverharde noorse bospaden onveilig maken. Op een plek midden in het bos, toen ik er net lekker inkwam met mijn relatief lichte XT met lange veerwegen en enkele gids-rijders op een lompe XRV het nakijken gaf, zei Vidar: "Dat bospad in, de glibberbrug (wat balken) over en alsmaar rechtuit.". Na een paar honderd meter werd het drassig en sporig. Leo koos om dwars op het smalle pad te gaan rijden, maar daar was een berghelling (altijd nog beter dan de afgrond aan de andere kant) en ging zijn achterwiel eens lekker in de modder graven. Ik verboog weer eens mijn rempedaal aan een rotsblok (steekt ook veel te veel uit bij een XT!). Maar met enige zweetdruppels en hulp van Hans aan Leo kwamen we er door. Het bleek gelukkig het enige blubberige gedeelte te zijn van de tocht. Op zich is blubber niet erg, maar wel als er uitstekende rosten tussen liggen. Later bleek dat onze gids "Vidar" er zelf voor heeft gekozen om een gemakkelijk omweggetje te rijden. Zogenaamd omdat de motor waar hij op rijdt niet van hem is, maar aan hem beschikbaar is gesteld, om te testen ten behoeve van een motorblad (www.mc-avisa.no). Op verzoek heeft Vidar ons nog naar een heuse river-crossing-point gegidst nabij een vakantie-hut van de koninklijke familie van Noorwegen. Leuk! 's Middags rond 17:00 weer terug op de camping, alwaar we nu toch wel toe waren aan wat bier en vette hamburgers en vette worsten. 's Avonds was er in de buurt van de camping een OTC competition, waarbij bijna alle deelnemers van het weekend verzamelden om te kijken naar verrichtingen van enkele dappere OTC-leden: Slalomrijden op gras, greppelcross, wheeliŽn en zo hard mogelijk naar de top van een skihelling omhoog rijden. Wij hebben wijselijk maar niet meegedaan, want we gingen de volgende dag weer 1200 km naar huis rijden. Later op de avond hebben we met Vidar en buren voor onze hut nog wat Beerenburger gedronken en sterke verhalen uitgewisseld.

Zondag 18-aug-2002:

Voor deze dag hebben we het aanbod om gezamenlijk met de club van Vidar naar Oslo te rijden vriendelijk afgeslagen de vorige avond en zijn met ons 4-en met 3 motoren en de Pinky bestel via een mooie route rustig teruggereden naar Oslo. Het was weer mooi weer! En op wegen waar je in NL in file tussen andere motorrijders zou moeten rijden hadden we daar de weg voor ons zelf. Keerzijde van zo'n rustig gebied is dat je niet die terasjes aantreft waar het op een mooie dag in een mooie omgeving in NL mee vergeven is. Onderweg nog een hele grote pizza, en mooi op tijd waren we nabij de boot. De DR-BIG's van Leo en Hans weer in de Pinky bestel en we konden weer gaan aanmonsteren. Dit keer mochten Peter en ik met de motoren eerst in het ruim en konden wij Leo en Hans vanaf de achterbrug op de parkeerplaats nog zien wachten. Leo, Hans en ik hebben nog tot 01:00 (?) op de boot lopen slempen. Peter moest pikant SMS-en met z'n vriendin. Ongelovelijk hoe stabiel zo'n boot is op rustige zee. Je waant je in een groot kantoorpand met trappenhuis. In onze hut was een douche die het verrassend goed deed.

Maandag 19-aug-2002:

Om 06:30 echt opstaan en klaarmaken om van boord te gaan. In Frederikshaven eerst maar eens naar koffie gezocht, maar zonder succes. Altijd is er volop koffie bij tankstations en restaurants, maar op deze maandagmorgen niet hoor! Kon ik toch nog eens mijn esbit-set testen met een stalen beker. Ging eigenlijk best goed. Brood en vruchtenyoghurt was er wel bij de Shell. De terugweg is probleemloos verholpen, waarbij Peter en ik op de motor en Leo en Hans in de Pinky bestel bij elkaar zijn gebleven tot in NL. Bij de laatste stop (MAC nabij OsnabrŁck) de bagage maar weer op de motoren gebonden. Rond 20:30 was ik thuis in Goor.

Eelco Rem